NAMYSŁY

Akcja Katolicka szkołą formacji świeckich

Akcja Katolicka w Polsce posiada już pełną strukturę organizacyjną, obejmującą rzeszę ludzi świeckich, którzy z oddaniem służą Kościołowi odnajdując własne charyzmaty i pola osobistego zaangażowania w dzieło ewangelizacji.

Przed dziesięciu laty prosiłem biskupów polskich, aby postarali się o przywrócenie Kościołowi tej formy apostolstwa świeckich. Dziś mogę powiedzieć, że wypełnili to zadanie, a Wy, wszyscy członkowie Akcji Katolickiej, jesteście wspaniałym darem dla całej wspólnoty Ludu Bożego.

Jak wiadomo Akcja Katolicka wyrosła z ruchów odnowy religijnej, jakie w drugiej połowie XIX wieku objęły wiele środowisk katolików świeckich. Z kolei, za Papieża Piusa XI, Akcja przybrała kształt czynnej formy uczestnictwa świeckich w apostolacie hierarchii. Jej programem stały się słowa św. Pawła: „instaurare omnia in Christo” – „odnowić wszystko w Chrystusie” (por. Ef 1,10). Dzięki wytrwałej realizacji tego programu odnowy rzeczywistości Kościoła i świata „przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie”.

Akcja Katolicka stała się szkołą formacji świeckich przygotowującą do odważnego stawiania czoła sekularyzacji, jaka coraz mocniej dawała o sobie znać w wieku XX. Odwołuję się do tych faktów historycznych, aby wskazać na pewną analogię pomiędzy tamtymi początkami i początkami odrodzonej Akcji Katolickiej w Polsce. Jak wtedy, tak i teraz u źródeł jej istnienia i działania jest głębokie pragnienie wiernych świeckich, aby aktywnie uczestniczyć z biskupami i kapłanami w ich odpowiedzialności za życie Kościoła i za głoszenie Dobrej Nowiny. Nie zmienił się też cel i duchowy program działalności: odnowić siebie, własne środowisko, wspólnotę wierzących, a w końcu cały świat w oparciu o miłość i moc Chrystusa. W końcu łączy te dwa początki to samo wyzwanie, jakie niesie ze sobą sekularyzacja różnych sektorów życia społecznego.

Podejmujcie to wezwanie jako świadkowie Ewangelii w różnych środowiskach – we własnej rodzinie, w miejscu pracy, w szkole czy na uczelni. Podejmujcie je świadomi, że „obowiązek i prawo do apostolstwa otrzymują świeccy na mocy samego zjednoczenia z Chrystusem-Głową. Wczepieni bowiem przez chrzest w Ciało mistyczne Chrystusa, utwierdzeni mocą Ducha Świętego przez bierzmowanie, są oni przeznaczeni przez samego Pana do apostolstwa” (Apostolicam actuositatem, 3). Obowiązek i prawo, właśnie tak, macie obowiązek i prawo świadczyć o jej aktualności, macie obowiązek i prawo nieść Ewangelię. Świadczyć o jej aktualności dla współczesnego człowieka, zapalać do wiary tych, którzy oddalają się od Boga. Jeżeli Kościół uznaje to Wasze prawo, jeżeli Was wspiera w jego realizacji, to z drugiej strony przypomina Wam, że jest to Wasz obowiązek. I ja o tym przypominam odwołując się do sakramentu chrztu, w którym dzięki usprawiedliwieniu stajecie się apostołami sprawiedliwości i odwołując się do bierzmowania, w którym Duch Święty uzdolnił Was do pełnienia funkcji prorockiej w Kościele.

Trzeba jednak byście pamiętali iż ten obowiązek, to zaszczytne nadanie możecie wypełnić jedynie w oparciu o Chrystusa. Akcja Katolicka nie może się ograniczyć jedynie do działania w społecznym wymiarze Kościoła. Jeśli ma być szkołą, wspólnotą formacji świeckich gotowych przemieniać świat w oparciu o Ewangelię, to musi kształtować swoją własną duchowość. A jeśli ma przemieniać rzeczywistość w oparciu o Chrystusa, to ta duchowość winna się zasadzać na kontemplacji Jego Oblicza. Jak napisałem w Liście „Novo millennium ineunte”: „nasze świadectwo byłoby niedopuszczalnie ubogie gdybyśmy sami, jako pierwsi nie byli tymi, którzy kontemplują Oblicze Chrystusa”(n. 16). „Idźcie naprzód z nadzieją! Nowe tysiąclecie otwiera się przed Kościołem niczym rozległy ocean, na który mamy wypłynąć licząc na pomoc Chrystusa. Syn Boży, który z miłości do człowieka przyszedł na świat dwa tysiące lat temu, także dzisiaj prowadzi swoje dzieło: musimy mieć przenikliwy wzrok, aby je dostrzec, a nade wszystko wielkie serce, abyśmy sami stawali się Jego narzędziami. (…). Możemy liczyć na moc tego samego Ducha, który został dany w dniu Pięćdziesiątnicy, a dzisiaj przynagla nas abyśmy wyruszyli w dalszą drogę pokrzepieni nadzieją, która „zawieść nie może” ( Rz 5,5 )” (Novo millennio ineunte, 58)

Na tę drogę, na drogę kontemplacji Oblicza Chrystusa, na drogę tworzenia duchowości Akcji Katolickiej w oparciu o tę kontemplację, na drogę apostolstwa i świadectwa, z całego serca błogosławię.

Fragmenty przesłania Ojca Świętego Jana Pawła II

skierowanego do Akcji Katolickiej w Polsce

podczas audiencji w auli Pawła Vl, 26 kwietnia 2003 r. 

(na podstawie L,Osservatore Romano z 27. 04.2003 r.)

Zobacz także
Nie lękajcie się iść pod prąd
My wierzymy

Zostaw komentarz

Treść*

Twoje Imię*
Strona www

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Akcja KatolickaAkcja Katolicka Diecezji ŚwidnickiejBardoBenedykt XVIBiskup ŚwidnickiBoże NarodzeniechrześcijaństwoDiecezja ŚwidnickaEpiskopat PolskietykaEucharystiaewangelizacjafilmfotografiaFranciszekGłuszycaIgnacy DecJan Paweł IIJasna GóraJezus ChrystusKościółkulturaMagdalena JaroszMaryjamediamiłosierdziemodlitwaMonika RejmanmłodzieżpatriotyzmPielgrzymkapolitykaPolskaproliferekolekcjerodzinaSławomir AugustynowiczUrszula FurtakvideowiaraWielki PostZąbkowice ŚląskieŚwidnicaświadectwoświętość
Skip to content
This Website is committed to ensuring digital accessibility for people with disabilitiesWe are continually improving the user experience for everyone, and applying the relevant accessibility standards.
Conformance status